ارتودنسی وکاشت دندان(ایمپلنت)

تعداد اندکی از افراد دارای دندان‌های کاملا منظم و مرتب هستند و میلیون‌ها نفر وجود دارند که حداقل یکی از دندان‌هایشان را از دست داده‌اند. بنابراین، عجیب نیست که برخی از افراد هردو مشکل را دارند. مشکل نامرتبی و از دست دادن دندان با ارتودنسی و ایمپلنت برطرف می‌شوند. اما سوال اینجاست که آیا اول باید ایمپلنت انجام شود یا سیم کشی دندان؟ این سوال که آیا ایمپلنت باید اول انجام شود یا سیم کشی دندان و آیا اگر یکی از این دو برای بیمار انجام شد، سپس می‌توان دیگری را نیز روی دندان‌های بیمار انجام دارد یا خیر، همیشه بحث برانگیز بوده است. به طور کلی، خوب است که هردو مورد انجام شود و اگر یکی از موارد انجام شد، می‌توان دیگری را نیز بعد از آن انجام داد.

اگر سوالی در مورد درمان ارتودنسی و ایمپلنت دندان دارید یا اگر مایلید با متخصصین ما در کلینیک دندانپزشکی دکتر مرادخانی درمورد روش‌های بهبود طرح لبخندتان مشورت کنید، می‌توانید با ما تماس بگیرید تا یک قرار ملاقات برای شما تعیین کنیم. در اولین ملاقات با پزشک، متخصصین ما دندان‌های شما را بررسی کرده و درمورد اهداف درمان با شما صحبت می‌کنند. اگر می‌خواهید ایمپلنت انجام دهید و نگران این هستید که وجود بریس مشکل ساز باشد، می‌توانید با ما تماس بگیرید. متخصصین ایمپلنت ما با شما صحبت و نیازهای شما را بررسی کرده و سپس بهترین روش درمان را برای شما انتخاب خواهند کرد.

آیا می‌توان با وجود سیم کشی روی دندان، ایمپلنت نیز انجام داد؟


در اکثر موارد، بهتر است ابتدا ارتودنسی و سپس ایمپلنت انجام شود زیرا ایمپلنت در استخوان فک قرار می‌گیرد و دندانی که ایمپلنت شد دیگر نمی‌تواند حرکت کرده و جابجا شود. بنابراین، ابتدا باید دندان‌ها از طریق ارتودنسی جابجا شوند تا فضای مناسب برای ایمپلنت ایجاد شود. اگر قصد انجام ایمپلنت و ارتودنسی دارید، باید قبل از درمان با متخصص ارتودنسی مشورت کنید تا او به نحوی برای انجام ایمپلنت مورد نظر شما برنامه ریزی کند که بعد از اتمام ارتودنسی، فضای کافی برای ایمپلنت وجود داشته باشد. گاهی این سوال پیش می‌آید که آیا با وجود بریس بر روی دندان‌ها، می‌توان ایمپلنت نیز انجام داد؟ جواب این است که اگر اکنون دندان‌هایتان دارای سیم کشی هستند و باید ایمپلنت نیز انجام دهید، می‌توانید بعد از اتمام دوره ارتودنسی، ایمپلنت را انجام دهید. انجام ارتودنسی، دندان‌های شما در محل مناسب قرار داده و در صورت لزوم دندان‌ها را کمی جابجا می‌کند تا فضای کافی برای ایمپلنت وجود داشته باشد. این روش بهترین روش برای انجام ایمپلنت و ارتودنسی به نحوی که تمام دندان‌ها در محل مناسب قرار گیرند، می‌باشد.

انجام ارتودنسی با وجود ایمپلنت دندان


در برخی موارد، باید قبل از شروع ارتودنسی، ایمپلنت انجام شود. مثلا، اگر نیاز باشد که از ایمپلنت به عنوان تکیه گاه ثابتی برای اعمال فشار مناسب به منظور حرکت دندان‌ها استفاده شود، باید ابتدا ایمپلنت و سپس ارتودنسی انجام شود. همچنین، اگر دندان‌های مجاور ایمپلنت نیاز به ارتودنسی نداشته باشند، بیمار می‌تواند در محل مورد نظر ایمپلنت بگذارد. سوالی که برخی از بیماران می‌پرسند این است که : آیا اگر ایمپلنت داشته باشم، می‌توانم ارتودنسی نیز انجام دهم؟ پاسخ این سوال، بله است. اگر قبلا دندان ایمپلنت گذاشته باشید، می‌توانید از ارتودنسی نیز استفاده کنید. البته شرایط خاص هر فرد نیز در نظر گرفته می‌شود و معمولا افراد شرایط متفاوتی دارند اما به طور کلی اگر ایمپلنت‌ها خوب گذاشته شده باشند و در موقعیت خوبی قرار داشته باشند، فرد می‌تواند درمان ارتودنسی نیز انجام دهد. ایمپلنت، مانند دندان طبیعی در فک حرکت نمی‌کند زیرا دارای رباط‌های پریودنتال نیست. بنابراین، ایمپلنت می‌تواند نقش یک تکیه گاه را برای سیم‌های ارتودنسی داشته باشد و به انجام ارتودنسی کمک کند. اگر ایمپلنت‌ها در محل نامناسب باشند، نمی‌توانند حرکت داده شوند.

من به ایمپلنت و سیم کشی نیاز دارم، کدام را باید زودتر انجام دهم؟


اگر هم به ارتودنسی و هم به ایمپلنت نیاز دارید، توصیه می‌کنیم اول ارتودنسی را انجام دهید تا دندان‌ها به محل مورد نظر رفته و فضای کافی برای ایمپلنت ایجاد شود. به این ترتیب، مطمئن خواهید بود که ایمپلت در محل مناسبی از فک قرار می‌گیرد زیرا در ایمپلنت پس از قرار داده شدن پیچ در فک، دیگر پیچ قابل جابجایی نیست. در برخی موارد، بهتر است ابتدا ایمپلنت انجام شود تا نقش یک تکیه گاه را برای ارتودنسی ایفا کند اما چنین کاری به وضعیت بیمار بستگی دارد.

روند گذاشتن ایمپلنت


در نهایت، متخصص ارتودنسی و جراح دندان با همکاری یکدیگر، طرح درمان بیمار را آماده می‌کنند به نحوی که هم ارتودنسی و هم ایمپلنت در زمان مناسب و از پیش تعیین شده، انجام شوند. اینکه بخواهید فقط یک دندان، یا چند دندان یا حتی تمام دندان‌هایتان را ایمپلنت کتید مهم نیست زیرا هر کدام از موارد فوق، با روش خاصی انجام می‌شود. در ادامه، این سه نوع ایمپلنت توضیح داده شده‌اند.

  • ایمپلنت یک دندان
  • ایمپلنت چند دندان
  • ایمپلنت تمام دندان‌ها

در اکثر بیماران، گذاشتن ایمپلنت به دو جراحی نیاز دارد. در اولین جراحی، ایمپلنت‌ها در استخوان فک قرار داده می‌شوند. سه تا شش ماه بعد از اولین جراحی، ایمپلنت‌های زیر لثه به تدریج به استخوان فک متصل می‌شوند. همزمان، دندانپزشک ترمیمی، روکش ایمپلنت را طراحی می‌کند. قرار دادن روکش بر روی ایمپلنت باعث زیباتر شدن و بهبود عملکرد دندان می‌شود. پس از اتصال ایمپلنت و استخوان، دومین جراحی انجام می‌شود. در این مرحله پزشک پوشش ایمپلنت‌ها را برداشته و یک میله کوچک روی ایمپلنت‌ها قرار می‌دهد. پس از دو هفته، دندانپزشک خواهد توانست ساخت دندان‌های جدید را آغاز کند. ابتدا باید دندان قالب گیری شود. سپس پست‌ها و قطعات دیگر روی ایمپلنت‌ها قرار داده می‌شوند. در مرحله بعد، دندان‌های جایگزین روی پست‌ها یا اتصالات قرار داده می‌شوند. فرایند درمان کامل بین شش تا هشت ماه طول می‌کشد.

ایمپلنت‌های ارتودنسی (مینی ایمپلنت‌) چیست؟


ایمپلنت‌های ارتودنسی نوعی ایمپلنت موقت هستند که برا جابجایی سریع‌تر وراحت‌تر بریس‌ها استفاده می‌شوند.

دستگاه‌های انکوریج موقت

این دستگاه‌ها را دستگاه‌های انکوریج موقت می‌نامند. دستگاه‌های انکوریج موقت در حقیقت مینی اسکروهایی هستند که در عمق خیلی کم از قسمت خارجی فک، بین دندان‌ها نصب می‌شوند.‌ نوارهای لاستیکی یا سیم‌ها به مینی اسکروها متصل می‌شوند. دستگاه‌های انکوریج موقت به حرکت دندان‌هایی که به خوبی حرکت نمی‌کنند یا باید در جهاتی که حرکت سخت است، حرکت کنند، کمک می‌کنند. پس از اتمام ارتودنسی، دستگاه‌های انکوریج موقت از فک خارج می‌شوند. دستگاه‌های انکوریج موقت به صاف شدن دندان‌های آسیابی که با حرکت دندان‌ها، نامنظم شده‌‌اند، کمک می‌کنند. نمونه‌ای از این مورد در تصویر زیر آمده است:

ایمپلنت ارتودنسی پالاتال

می‌توان از نوع دیگری از ایمپلنت به جای هدگیرهای ارتودنسی استفاده کرد. این نوع ایمپلنت در مرکز سقف دهان قرار داده شده و متخصص ارتودنسی از آن به عنوان هدگیرهای ارتودنسی استفاده می‌کند، ولی پنهان است و کسی آن را نمی‌بیند. متاسفانه، استفاده از هدگیرهای ارتودنسی باعث خجالت فرد می‌شود. معمولا بیماران تمایلی به استفاده از هدگیرهای ارتودنسی ندارند و به همین دلیل حاضر هستند مدت بیشتری از بریس استفاده کنند زیرا در غیر این صورت، به نتیجه دلخواهشان نمی‌رسند. در اکثر موارد، ایمپلنت‌های ارتودنسی پالاتال برای اصلاح اوربایت استفاده می‌شوند. پس ازانجام ارتودنسی، ایمپلنت‌ها به راحتی برداشته شده یا درهمان‌ جا باقی می‌مانند.